Quomodo cutis structuratur?
Inspectio accuratior structurae cutis tres distinctas stratas ostendit:
1. epidermis&c.,
2. dermis et
3. stratum subcutaneum.
Dermis supra stratum subcutaneum sita est et essentialiter fibris elasticis constat, quae diagonaliter et horizontaliter intertextae sunt, magnam ei robur praebentes. Vasa sanguinea in dermide terminantur, dum glandulae sudoris et sebaceae necnon folliculi pili ibi etiam sitae sunt.
Stratum cellularum basalium in epidermide, in transitu inter eam et dermidem, situm est. Hoc stratum novas cellulas perpetuo generat, quae deinde sursum moventur, applanantur, cornificantur et tandem exuuntur.
Quid est fuscatio?
Plerique nostrum apricum tempus tamquam rem iucundissimam sentimus. Calor et quies nobis sensum bene esse praebent. Sed quid revera in cute fit?
Radii solis pigmenta melanina in epidermide percutiunt. Haec a radiis UVA in luce obscurantur. Pigmenta melanina a cellulis specialibus, quae in structura cutis altius iacent, melanocytis appellantur, formantur, deinde cum cellulis circumstantibus ad superficiem moventur. Pigmenta obscurata partem radiorum solis absorbent, atque ita strata cutis altiora protegunt.
Radiorum solarium UVB altius in cutem penetrat et in melanocytos ipsos agit. Hi deinde stimulantur ad plura pigmenta formanda: sic fundamentum boni coloris fusci creant. Simul, radii UVB stratum corneum (callum) crassescere faciunt. Hoc stratum crassius ad cutem protegendam confert.
Quibus aliis effectibus sol praeter fuscescentiam habet?
Effectus leniens solis balnei non solum ex calore et quiete percepta oritur, sed etiam ex effectu vivido lucis clarae; omnes norunt bonum animum quem solus dies aestivus serenus afferre potest.
Praeterea, parvae doses UVB processus metabolicos promovent et formationem Vitamini D3 stimulant.
Sol igitur copiam effectuum positivorum gignit:
1. augmentum vitalitatis corporis
2. roboratio defensionum corporis propriarum
3. emendatio proprietatum fluxus sanguinis
4. emendatio oxygenii copiae ad textus corporis
5. metabolismus mineralium utilis per meliorem calcii copiam
6. praeventio morborum ossium (e.g. osteoporosis, osteomalaciae)
Adustio solis unum signum certum est cutis nimiae expositionis, ideoque omni pretio vitanda est.
Quid est lux solis?
Lux — et praecipue lux solis — fons energiae est sine qua vita est inconcipibilis. Physica lucem describit ut radiationem electromagneticam — similem undis radiophonicis sed in frequentia diversa. Lux solis multitudinem frequentiarum diversarum complectitur, quas re vera videre possumus per prisma, exempli gratia colores arcus caelestis. Sed spectrum non finitur ad rubrum et caeruleum. Post rubrum venit infrarubrum, quod ut calorem experimur, post caeruleum et violaceum venit lux ultraviolacea, ultraviolacea, quae fuscescere cutem efficit.
Foris apricari an in solario — estne differentia?
Lux solis, sive e foramine murali sive e caelo proveniat, fundamentaliter eadem est. Non existit "lux artificialis" eo sensu quod fundamentaliter a sole differat. Magnum tamen commodum solariorum est quod singulae partes spectri accurate ad necessitates usoris aptari possunt. Praeterea, nullae nubes sunt quae solem in solario obumbrent, ita dosis semper accurate determinari potest. Interest curare ut et foris et in solario cutis non nimis oneretur.
Fuscari sine ustione — quomodo id fit?
Radii solis, praeter optatum effectum fuscum, etiam ruborem cutis non desideratam, erythemam, efficere possunt.
Peior forma, adustio solis. Pro semel in sole posito, tempus ad fuscandum re vera longius est quam ad rubescendum cutem.
Nihilominus, fieri potest ut pulchrum colorem fuscum, sine ustione, consequaris — simpliciter per regularem solis usum. Causa huius est quod corpus gradus initiales ruboris cutis relative celeriter minuit, dum color fuscus per repetitam expositionem perpetuo crescit.
In solario, exacta intensitas lucis ultraviolaceae nota est. Proinde consilium solaris aptari potest ut homo antequam ustio incipiat desinat, et deinde per repetitam expositionem bonum colorem fuscum efficiat.